genetica en evolutie, zenuwstelsel deel 2.

Onverwachte wendingen gedurende de evolutie.

 
Vanuit de ledematen van een spiervinnige vis ontstond, ruim 400 miljoen jaar geleden tijdens het Devoon, een voetvorm, veel later de handvorm slechts bij een kleine soortengroep,(zie categorie Devoon, categorie Toen onze voorouders nog vis waren).
 
Op homologe wijze evolueerden vanuit dezelfde botstructuren aangepaste veranderingen alnaar de leefomgeving en gebruikswijze van betreffende ledematen.
Op analoge wijze ontstonden aanpassingen bij diergroepen die vele tientallen miljoenen jaren gesplitst waren vanuit een gezamelijke voorouder uit het zéééér verre verleden. Zo ontwikkelden bepaalde zoogdieren, vleermuizen (2), een vleugelstructuur die hen in staat stelden hun voedsel in het luchtruim te bemachtigen. Tijdens het Trias ontwikkelden pterosauriërs (1), reptielen, als eersten van bovenafgebeeld drietal, vleugels eveneens met het doel vanuit de lucht hun voedsel te bemachtigen. Ons allen welbekend zijn natuurlijk de vogels (3), die door de uiterst geraffineerde ontwikkeling van veren en pluimen de koningen van de onderste luchtlagen zijn. De indische gans kan op een hoogte van 8000 meter echter de Hymalaya  
passeren.
Enkele dagen geleden, op een warme junidag, maakte ik een wandeling langs de bermen en velden van onze gemeente. Het was benauwend warm en deze persoon had geen zin in lichamelijke inspanningen. Zelfs geestelijke inspanningen wogen te zwaar en daarom schakelde mijn brein over in een sluimertoestand, een beetje dromen. De wolkenformaties waren indrukwekkend en een onweersbui zou deze dag er nog zeker op volgen. Hoog in de lucht cirkelde een buizerd. Met uitgespreid vleugels leek hij me moeiteloos uit te dagen, maar in werkelijkheid speurde hij de grond af naar een prooi, misschien een makkelijk verkeersslachtoffer.
Eventjes overviel me een gevoel van afgunst, zo moeiteloos te zweven, een opperste vorm van genot. Deze kunst moet toch wel het toppunt van de evolutie zijn. Onze verre voorouders konden eerst zwemmen, dan kozen ze voor het zich verplaatsen op het land. De primaten ontwikkelden zelfs een opponeerbare duim waardoor zij ingewikkelde handelingen mee konden doen. Maar te kunnen vliegen leek mij het meest ideale, dat was het ultieme!!
Diezelfde avond echter nog viel mijn droom in duigen. Een artikel lezend over uitgestorven pinguins, plaatste me weer met beide voeten op de grond. De pinguins bedierven mijn droom. Hoe halen ze het in het hoofd, om na meer dan 300 miljoen jaar evolutie, hun vleugels, waarmee ze ooit het luchtruim beheerst hadden, te laten degraderen tot aanhangsels om zich op, weliswaar behendige manier, door het water te verplaatsen, weinig verschillend van de vinfunctie van hun verre voorouders? Over ondankbaarheid gesproken. In plaats vanuit het water op het ijs te springen en op een onhandige waggelende manier, afgewisseld door een partijtje buikglijden om hun nest te bereiken, zouden ze met een klein vliegtochtje deze domme inspanningen aan andere aardbewoners over kunnen laten. Daarbij komt dat als ze weer terug naar zee moeten het gevaar van een zeeluipaard altijd aanwezig is. Voor mij zijn pinguins de domste dieren op aarde.
Maar het kan nog erger. Om mijn gemoedsrust helemaal aan diggelen te helpen, verschijnt het beeld van een vliegende vis vanuit de donkerste hoeken van mijn lange-termijngeheugen, duidelijk voor mijn ogen. Bestaat er geen gerechtigdheid meer in de evolutie, zijn er geen normen en waarden meer die een eenvoudig persoon een beetje houvast geven in dit ondermaans bestaan? Een vis die kan vliegen, weliswaar bescheiden, maar toch! Zonder de tussenstap van aanpassing om zich eerst eens op land te verplaatsen.
Weliswaar, ik begrijp niets meer van evolutie, logica kan ik er niet in vinden. Ik ga wat rusten, koffie drinken en dan maar slapen.
Misschien kan een weldadige droom mijn getergde geest tot rust brengen. Ik wens U een goede avond, gegroet.
 
 
 

Leave a comment »

Op ontdekking in de berm.

Dinsdag 7 mei 2013. De klassen van het vierde leerjaar van Juf Emmy en Juf Marleen, gaan op ontdekkingstocht naar de bermen van het Rose Grononpad.

Een welkomswoordje van John, vol verwachting wordt er geluisterd.

Even wat uitleg over de vlinders die we met wat geluk kunnen waarnemen.
Het eerste insekt is al gevonden. Even nakijken welk soort het is.

Juf Emmy legt de opdracht verder uit.

Jos, Riet en Ilse, de ondersteunende vrijwilligers zijn ook reeds aangekomen, het belooft een mooie ochtend te worden.

Even een vraagje beantwoorden van een fietstocht begeleider van de school.

We delen ons op in groepjes van vier.

Ilse geeft uitleg, er wordt aandachtig geluisterd.

Notities maken hoort erbij.

Even wat uitleg geven.

Welke insecten zitten daar?

Goede begeleiding.







Even wat na-pluizen.



Echte wetenschappers.

Aanplanten.



Het was een super-laat voorjaar, koude en droogte hield de flora in winterslaap. Toch was er hoop, de kinderen waren erg positief. Hier nog wat koninginnekruid aanplanten.






Leave a comment »

Bermen 2013

Bermen april 2013

Toename van de dotterbloem.

De dotter samen met de slanke sleutelbloem.

Geel is de kleur van het voorjaar.

Dagpauwoog op dotterbloem, belangrijke voedselbron in voorjaar.
Dagpauwoog zet eitjes af op brandnetel.
Het Oostspijkerbosje, een retentiebekken, gelegen aan Kleine Aa op de Nieuwmoerse Steenweg.
Met een goed beheer wordt dit een rijk biotoop met veel verscheidenheid aan planten. Ook insekten en watervogels weten het te waarderen.
Pinksterbloem en paardebloem, lenteboden.

Zoete kers, een prachtbloeier in de lente.

Het frisse groen van de meidoorn in april.
Vogels bouwen er hun nest in.

Gewone ereprijs.

Comments (3) »

hoe het leven op aarde evolueerde

Comments (1) »

Onze vreemde aarde. land-water: water-land.

Dear visitor. I’m honored by your visit of this website. May I introduce myself? My name is John van den Bemt, born 1 june 1944. Married, two sons and five grandchildren. Essen, my residence, is a village situated south of the border The Netherlands (Holland)—Belgium, 80 kilometers north of Brussels. I’am not a scientist but just an amateur, interested in many subjects concerning scientific subjects, such as paleontologie, earth sciences, cosmology, evolution and nervous systems. With scientists I have had contacts, but most of the knowledge I have gained through my open mind and by reading many popular scientific articles. I like to connect people, all over the world, who are receptive to the beauty of nature in general. Through an intensive management of verges we try passersby, cyclists and walkers, to discover the beauty of wild flowers, butterflies, birds and amphibians. To learn schoolchildren the meaning of respects we try to learn together through projects, to calm their behaviour and self-control to perform and learn to support violence. Many thanks I owe to the creators of the beautiful images that makes visiting the site enjoyable. I would also like to thank Professor Christopher Scotese for his wunderful website on the location of the continents in the course of history. Obviously any other warmly thanked for their possible contribution to this website. If you want to connect me, please indicate your residence, village, town  and country. Greetings from Essen, John
Continent–Oceaan. Misschien is men eerder geneigd om de Noordzee eerder als deel van de Atlantische-Oceaan te beschouwen, dan als deel van het continent Eur-Azië. De omvang van het Europees continent ligt ver in de Atlantische-Oceaan. Althans bij beschouwing van het continentaal plat als onomstotelijk onderdeel van het Europees vasteland. Het licht gekleurde groen dat Groot-Brittanië omringt en bedekt is door water, behoort tot het Europees vasteland. De hoogte van het, tijdelijke, zeeniveau bepaalt de grootte van de epi-continentale zeeën. Deze zeeën zijn meestal rijk aan voedsel en zijn dus rijke visgronden. De Bering-Zee was tijdens de laatste ijstijden, glacialen is beter want juist gezien zitten we nog steeds in een ijstijd en wel in een interglaciaal, een enorm continent van 1500 kliometer doorsnede noord-zuid. Ook zuid-oost Azië en Australië kent grote gebieden continentaal plat.
 
 
Het plateau continental, continentaal plat,vormt een overstroomd deel van het continent. Deze gebieden kunnen grote afmetingen hebben en worden begrensd door de continentale helling. Het aanwezige zeeniveau bepaalt de grootte ervan.
 
 
 
Huidig België.
Nu er zoveel gediscuteerd wordt over de opwarming van de aarde en de steiging van het zeeniveau, met de eventuele gevolgen voor de lage landen en de rest van de wereld, even een overzicht van het verleden van onze leefomgeving. Wateropslag door ijskappen is een vaststaand gegeven, maar ook geologische processen die instaan voor de opheffing en daling van het aardoppervlak spelen een belangrijke rol. Wel gaat de verandering van zeeniveau vanwege klimaatfactoren veel sneller dan de geologische hoogteveranderingen van hetplaatselijk landoppervlak.
10.000 jaar geleden. Einde laatste ijstijd (glaciaal). Doordat er altijd nog grote ijskappen op aarde aanwezig zijn, waardoor we officieel nog in een ijstijd zitten, ligt Nederland voor het grootste deel boven water. Ijskappen op aarde zijn eerder uitzondering dan regel met de nodige gevolgen, vooral voor Nederland.
Belsele 10.000 jaar geleden.
Laat-Pleistoceen 130.000-10.000 jaar geleden. Doorbraak bij Nauw Van Calais.
Doordat de afwatering van de Noordzee geblokkeerd was door de ijskap in de noordelijke Noordzee, en het Nauw van Calais nog niet bestond, ontstond er in de zuidelijke Noordzee een groot zoetwatermeer door de afwatering van noordelijk Frankrijk en delen van Duitsland door Schelde, Maas en Rijn. Op een gegeven ogenblik had er een doorbraak plaats ter hoogte van Calais. Hierdoor werd er een zeer diepe geul uitgegraven in het Kanaal die, hoewel opgevuld door sedimenten, nog altijd te traceren is. Vanaf dan is Brittanië een eiland geworden.
 
Weichsel-ijstijd, 18.000 jaar geleden op zijn koudst, je kon zo naar Engeland wandelen. Mammoeten, wisenten en talrijke nu uitgestorven dieren vonden daar op de toendra hun voedsel.
Saal ijstijd.
Boven-Tertiair. http://www.prehistoriclife.nl/tertiair.htnl is een prachtige website, een echte aanrader voor geïnteresseerden. Doorbraak bij Calais reeds gerealiseerd.
website Geologie van Nederland
Plioceen. 5-2 miljoen jaar jeleden. (31december 13:03uur-31december 19:77uur). Veel fossielen van zeeleven zijn gevonden bij werkzaamheden met de aanleg ring rond Antwerpen en havendokken. Nederland nog nog bijna volledig onder water. De komende Pleistocene ijstijden zouden relatief spoedig, door de enorme ijskappen veel water aan de oceanen onttrekken, waardoor de lage landen droog kwamen te liggen.
Mioceen 23-5miljoen jaar geleden. (28december 21:37 uur-31december 13:03uur). Het klimaat was destijds flink warmer dan nu. Een aanrader is het de website Geologie van Nederland te bezoeken, waaruit bovenstaande afbeelding komt.
Midden Mioceen. De ijskappen op Antartica werden groter maar hadden nog niet de huidige omvang. Ook op Groenland begon zich een ijskap te vormen.
Oligoceen
Oligoceen 34miljoen jaar geleden–23miljoen jaar geleden (28december 11:32uur–28december 21:37 uur). Door opheffing van Hoog van Artois lagen de krijtlagen verbonden tussen Dover en Cap Blanc Nez. Deze krijtlagen werden afgezet in de Krijtzee tijdens de Krijtperiode.
Grote delen van Europa waren bedekt door epi-continentale zeeën tijdens het Oligoceen. Het wereldklimaat werd kouder en op de zuidpool begonnen zich ijskappen te vormen waardoor enorme hoeveelheden water aan de oceanen onttrokken zou worden.
 
Eoceen, 53 miljoen jaar geleden en 34 miljoen jaar geleden (27december 3:55uur–28december 11:32uur). Het klimaat was veel warmer dan nu. Bemerk de rifgebieden die dank zij het warme klimaat hier konden bestaan. Rond 53 miljoen jaar geleden had er een “kortstondige” flinke opwarming van de aarde plaats. Het Paleoceen-Eoceen klimaatoptimum. De temperatuur van de oceanen was ong. tien° warmer dan nu.
 
Eoceen, zeeniveau veranderde steeds door vooral dalen of stijgen land. De Noordzee moet men niet beschouwen als deel van de oceanen, maar eerder als een deel van het vasteland (continentaal plat). Aardwarmte ligt hier aan de oorsprong van de hoogteverschillen en ook een mate van druk door schollen drift.
Midden-Eoceen. 43 miljoen jaar geleden (27 december 23:30 uur).Zuid oost Europa was grotendeels bedekt door zee. Er vond opheffing plaats van grote landmassa’s. Er waren geen ijskappen op de polen en door het warme zeewater was het volume ervan groter dan heden.
Onder Tertiair ,Paleoceen. Pluimvulkanisme met basaltvloeïngen had plaats in de Atlantische -Oceaan tussen Groenland en Groot-Brittanië. Resten ervan zijn te zien bij Fingal’s Cave in Noord-Ierland en op het eiland Staffa, Schotland. Tussen 60–55 miljoen jaar geleden ( 26 december 12 uur—26 december 24 uur). Begin vorming Alpen. Grote delen van west en zuid Europa bedekt met zeeën.
Laat-Krijt. 65 miljoen jaar geleden (26 december 1:39 uur) De Beneluxlanden als zeebodem van de Krijtzee. Af en toe komen mosasauriërs tevoorschijn bij de cementproductie van E.N.C.I in Nederlands Limburg. Rovers van de ondiepe warme Krijtzee.
Breuklijnen zijn getuigen van een ontembare aarde.
 
Grote gebieden van Europa bedekt door zeewater liggen aan de basis van waardevolle delfstoffen die we nu exploiteren.
 
Vroeg-Krijt. 140 miljoen jaar geleden (19 december 6uur.). Het Massief van Brabant, leefgebied van Dino&Co. Leefgebied en tijdperk van de Iguanodons, gevonden te Bernissart.
Jura, 211–143 miljoen jaar geleden ( 12 december 17:55 uur—18 december 23:50 uur). Een momentopname uit 68 miljoen jaar. Door het Londen-Brabant massief had België altijd wel ergens droge voeten. En Nederland? Daar wilde destijds zelfs geen kikker leven.
Laat-Jura. 150 miljoen jaar geleden ( 9 uur). Europa snorkelde.
 
Trias. Van 247-211 miljoen jaar geleden ( 9 december 11:04 uur–12 december 17:55 uur) Nederland heeft een droog zuiden.
 
Vroeg -Trias. Nederland en België grenzen in het oosten aan de Paleo-Tethys-Oceaan.
Perm, Zechsteinzee. 288-247 miljoen jaar geleden (5 december 17:17 uur–9 december 11:04 uur). Dikke zoutpaketten, in de Zechstein-Zee afgezet zitten diep in de ondergrond. In Overijssel, Friesland en Groningen NL.wordt zout gewonnen afgezet door verdamping van de Zechstein-Zee in gelaagde formaties.
Laat-Carboon
 
Tijdens het Laat-Carboon 295 miljoen jaar geleden ( 5 december 2 uur) werd nog steenkool gevormd in de latere Noordzee. 
Vroeg-Carboon 356 miljoen jaar geleden ( 29 november 12:22 uur). In het zuiden van België werd al steenkool afgezet in moerassige gebieden.
Tijdens het Carboon ontstond er een enorme ijskap op het zuidelijk halfrond, die later tijdens het Perm weer verdween. Al die tussentijd tot in het Oligoceen weer een ijskap op Antartica verscheen waren er geen ijskappen op aarde aanwezig. De huidige BENELUX landen lagen nog op het zuidelijk halfrond en naderden de evenaar.
Tijdens het Devoon botste het subcontinent Avalonia op Laurussia en de BENELUX landen werden hiermee verbonden met noordelijk Europa. De zuidelijke landen (Variscisch Europa) zouden weldra zich samenvoegen met de rest. Europa was gevormd als een onderdeel van een groot continent Laurussia.
Verder teruggaan om aan te tonen dat onze lage landen meestal zeebodem vormden heeft geen zin vanwege de verbrokkeling van voorgaande continenten. 
 
Wie houdt er wie voor de gek? De opwarming van de aarde, waarheid of fictie? Een redelijk percentage van onzekerheid door de talrijke oorzaken verantwoordelijk voor de moglijke zeespiegelstijging(daling) is een vaststaand feit waar de wetenschap geen vat op heeft. Waarom is er zoveel tegenspraak over de manieren hoe we moeten handelen? Nu komt de aap uit de mouw.
Geld en macht, wat anders? Universiteiten die vanwege financiële belangen aan de leiband lopen. Persoonlijke belangen van wetenschappers, tunnelvisie, haat en nijd en je hebt de basis van de mensheid in één zinnetje. En als dan de industriëlen en politiekers om het hoekje komen kijken zit de zak helemaal vol. Wel staat vast dat de huidige toestand van een watervrij Nederland zéér zeldzaam is, en enkel te danken aan de bestaande ijskappen op zowel Antartica en Groenland. Ijskappen op aarde zijn al zeldzaam in de geschiedenis van de aarde. Voorzichtigheid is de moeder van de porceleinwinkel volgens een oud gezegde. Laten we het daar maar op houden en een behoudende leefwijze heeft de voorkeur boven, wat kan er ons gebeuren? Gegroet.

Leave a comment »

De prille aarde en haar ontwikkeling.

Dear visitor, I am honored by your visit of this website. May I introduce myself?  My name is John van den Bemt, born 1 juin 1944. Married, two sons and five grandchildren. Essen a village situated south of the border The Netherlands (Holland)—–Belgium, 80 kilometers north of Brussels, is my residence. I am not a scientist but just a amateur interested in many subjects concerning scientific subjects such as paleontologie, earth sciences, cosmology, evolution and nervous systems. With scientists I have had contact, but most of the knowledge I have gained through my open mind and by reading many popular scientific articles. I would like connect people who are receptive to the beauty of nature in general all over the world. Through an intensive verge management we try passersby, cyclists and walkers to discover the beauty of wild flowers, butterflys, birds and amphibians. To learn schoolchildren the meaning of respect, we try to learn together through projects to calm their behavior and self-control to perform and learn to suppress violence. Many thanks I owe to the creators of the beautiful images that makes visiting the site enjoyable. I would also like to thank Professor Christopher Scotese for his wonderful website on the location of the continents, in the course of history. Obviously any other warmly thanked for their possible contribution to this website. If you want to contact me, please indicate your village, city and country. Greetings from Essen. John
Het Précambrium.

Het Précambrium kent een enorme tijdspanne. Vanaf het ontstaan van ons zonnestelsel, inclusief aarde, 4,5 miljard jaar geleden tot het begin van, uiteraard, het Cambrium 574 miljoen jaar geleden(9 november 14:56 uur.)

De geologische tijdschaal waarvan hier gebruik gemaakt wordt, wijkt af van degene die meestal op internet gebruikt wordt. Voor het Précambrium maak ik gebruik van degene uitgewerkt door L.U.Salop. Deze wordt ook gebruikt door prof. emeritus J.Geys, in deel één van de serie “De Geschiedenis van het Leven”, waarmee ik vertrouwd ben. De indeling van de vier miljard jaar in één jaar ,waarbij voor iedere miljard jaar ongeveer drie maanden vertegenwoordigd wordt is natuurlijk universeel. Met wat zelfopoffering en geduld heb ik deze indeling gemaakt omdat het een betere weergave biedt van de enorme tijdsduur van vier miljard jaar, veel beter dan de verwerking ervan op één dag. Veel kijk en leesplezier. Gegroet.

De vorming van ons zonnestelsel, waartoe de aarde en de andere planeten behoren was een kosmische gebeurtenis. De meeste atomen, buiten waterstof en helium waaruit ons zonnestelsel, en uiteraard wijzelf, bestaan zijn gevormd tijdens het “sterven” van een zeer grote ster. Misschien wel vijftig maal onze zon groot. Deze gebeurtenis wordt een hyper-nova genoemd. Het grootste aandeel van de aardse materie bestaat uit ijzer op de eerste plaats met 35,4%, gevolgd door zuurstof 27,8%, magnesium 17%, silicium 12,6%, zwavel 2,7%, nikkel 2,7%, calcium 0,6% en aluminium 0,4% uitgedrukt in gewicht. De samenstelling van de aardkorst veschilt aanzienlijk, doordat de zwaardere elementen tijdens de vormingsfaze van de aarde, gedeeltelijk naar de kern gezakt zijn.
Geleidelijk aan kreeg de aarde haar uiteindelijke grootte, hoewel er nog massaal inslagen waren van asteroïden en kometen.
De aarde begon snel af te koelen en er vond gesteentevorming plaats.
Talrijke kometen brachten enorme voorraden water met zich mee toen ze op de aarde insloegen. Toch blijkt nu dat het aardoppervlak onverwacht snel is afgekoeld. De vondst van zirkoon kristallen in de Jack Hills (Australië), die werden gedateerd op 4,4 miljard jaar, duiden erop dat er toen al een stevige aardkorst met veel water aanwezig geweest moet zijn, omdat zirkoon kristallen onder water in modder gevormd worden.
Een planeet, ter grootte van mars ongeveer, botste 4,2 miljard jaar met de aarde. Deze botsing sloeg grote delen van de aarde weg, de kern bleef min of meer behouden, en samen met de resten van de ingeslagen planeet vormden deze een mantel van puin rond de aarde. Uit deze puinmantel ontstond de maan.
De vorming van de maan uit brokstukken. De inslag van de planeet heeft een enorm effect gehad op onze geschiedenis. De aardas kantelde met ongeveer 20°, hetgeen voor de seizoenen zou zorgen.
 
De maan stond nog zeer dicht bij de aarde en door haar aanwezigheid speelde ze de rol van sleepanker, waardoor ook de rotatiesnelheid van de aarde verminderde en de dagen langer gingen duren. Dit was uiteraard een langdurig proces.
De banen van de planeten rond de zon waren nog vrij chaotische, althans voor een aantal. Talrijke botsingen vonden nog plaats, hetgeen veel puin opleverde. Zo stond de aarde 4 miljard jaar geleden bloot aan weer een bombardement van grote brokstukken van een uitgevallen planeet.
 
De gevolgen hiervan zijn nu nog zichtbaar op het maanoppervlak. Door vulkanisme en erosie zijn de resten van deze inslagen op aarde verdwenen.
De prille aarde vier miljard jaar geleden (1 januari 0 uur), na de afkoeling door de inslagen. Er waren geen grote aaneengesloten aardkorsten maar eerder veel vulkanische eilanden. Vanaf nu begint de jaartelling. Door het snel afkoelen van het aardoppervlak moet er veel waterdamp uit de gesteentes vrijgekomen zijn. Door afkoeling van deze dampen is door zware regenval veel water op het landoppervlak verschenen, waardoor hierin toch een groot aandeel van het ontstaan van de oceanen op aarde gezocht moet worden. Kometen kunnen ook een aandeel hierin gehad hebben.
 
Ontstaan oceanen.
 
Het vrijkomen van grote hoeveelheden kinetische energie door de talrijke botsingen van steenmassa’s zorgde voor vloeibaar gesteente. Toen de aardkorst redelijk afgekoeld was, bleef de aarde onder het oppervlak kneedbaar tot vloeibaar vanwege het uiteenvallen van talrijke radioactieve isotopen. Nu na vier miljard jaar zijn grote hoeveelheden radioactieve isotopen omgezet in stabiele. Toch zijn er nog massa’s radioactieve elementen in het binnenste van de aarde aanwezig, zodat radioactief verval nog steeds een grote rol speelt bij het verkrijgen van de inwendige hitte, dat zich uit via vulkanisme en de randverschijnselen ervan. In de prille aarde was er veel meer vulkanische activiteit door de aanwezigheid van veel meer radioactieve isotopen.
In de oceanen kwam en komt nu nog de inwendige hitte vrij via de Black Smokers. Veel chemische stoffen in combinatie met hitte of warmte dat vrijkomt in de oceanen zou mogelijk aan de basis liggen van het leven op aarde.
De eerste atmosfeer op aarde bestond uit waterstof en helium. Dit zijn zeer lichte gassen die door de zonnewind aan de aantrekkingskracht van de aarde ontsnapten. 
De zonnewind bestaat uit geladen deeltjes die door de zon uitgezonden worden. Op bovenstaande afbeelding is te zien hoe het aards magnetisme de zonnewind afvoert verder in het heelal, of ombuigt naar de polen waar het te zien is als noorderlicht of zuiderlicht.
Noorderlicht.
Door het massaal ontgassen van gesteentes en door veelvuldig vulkanische activiteiten ontstond de tweede atmosfeer. Deze atmosfeer bestond uit methaan, ammonia, koolstofdioxide stikstof en waterdamp. Vrije zuurstof was toen, gelukkig, nog niet aanwezig in de atmosfeer. Vrije zuurstof is agressief en daardoor zouden de complexe moleculen, belangrijk voor het ontstaan en evolueren  van leven, meteen weer afgebroken worden. Bijna twee miljard jaar zouden de enige levensvormen op aarde, bacterieën, anaëroob zijn. Geen zuurstof verdragend. 
Het Canadees schild bestaat uit de oudste gesteentes op aarde.
In de oude schilden kwamen vreemde vulkanische verschijnselen voor. De Kimberliet-pijpen, genoemd naar de Kimberley mijn in Zuid-Afrika. Magma schoot met zeer hoge snelheden door aardkorst. Hierin onstonden door uitzonderlijke omstandigheden talrijke diamanten. Doordat de druk dichter naar het oppervlak verminderde werd de diameter van de pijp groter. Erosie zorgde voor afbraak van de pijp en de verspreiding van de diamanten. Voor de kust van Namibië ligt een groot gebied rijk aan diamanten afgevoerd door de Oranje rivier.
De oudste afzettingsgesteentes vindt men bij de Isua Formatie in westelijk Groenland. De oudste delen zijn meer dan 3,8 miljard jaar oud. 
Isua formatie. Door bepaalde variaties tussen de hoeveelheid van koolstof 12 en 13 in de gesteentes staat vast, dat er toen al bescheiden levensvormen aanwezig geweest moeten zijn. Iedere levensvorm neemt C12 beter op dan C13. De oorspronkelijke verhouding tussen C12 en C13 is een vaststaand onveranderlijk gegeven. Vulkanisch gesteente dat diep uit de aarde naar het oppervlak omhooggestuwd wordt bevat steeds de oorspronkelijke verhouding. C12 en C13 zijn stabiel isotopen.
 
 
Dit is een van de oudste zirkoonkristallen op aarde, gevonden in de Jack Hills in Australië. Zirkoonkristallen zijn uitermate geschikt om de ouderdom van het gesteente te bepalen waarin het opgesloten zit.
Liposomen zijn onontbeerlijk voor de celstructuur. Gevonden in zeer oude gesteentes.
Aminozuren zijn de bouwstenen van eiwitten, dus onmisbaar voor ontstaan leven. In het heelal zouden meteorieten veelal aminozuren bevatten en zo mogelijk de aarde ervan voorzien hebben. Dit twintigtal aminozuren is onmisbaar voor ons leven.
R.N.A. is bijna gelijk aan de helft van D.N.A.. D.N.A. bevat thymine als een van de vier basen. Bij R.N.A. bestaat dat uit uracil. Ook zijn er nog andere verschillen. Er zijn drie soorten R.N.A. in de cel aanwezig. Het een leest het D.N.A. af, het transcriptie R.N.A., een ander “vertaalt” het afgelezen D.N.A., translate R.N.A.Een ander vervoert aminozuren naar het ribosoom, transport R.N.A.. In het ribosoom worden de aminozuren in de juiste positie met elkaar verbonden, zodat er juiste eiwitten gevormd kunnen worden. Via internet zijn deze processen veel gedetailleerder te volgen voor de liefhebber. R.N.A. kan zelfstandig processen uitvoeren. D.N.A. heeft hiervoor altijd R.N.A. nodig. Deze laatste is eerder gevormd en later is hier D.N.A. uit ontstaan.
Met wat geluk en fantasie is het leesbaar hierboven. Het geeft belangrijke gebeurtenissen aan in de evolutie van het leven. Er worden ruwweg drie mogelijkheden geopperd op de manier hoe het leven op aarde is ontstaan . De oudste theorie verwijst naar de proeven van Urey en Miller in 1953. Ze slaagden erin om een oersoep te creeëren met aminozuren. In een gesloten proces werd de oeratmosfeer ingebracht. Via ontlading imiteerden ze blikseminslagen, uiteindelijk werden in het water (oerzee) organische bestanddelen als ureum en aminozuren gevormd. Theorie nummer twee verwijst naar de black smokers op de oceaanbodem, waar via vulkanische processen talrijke mineralen met grote hitte in het oceaanwater gepompt worden. Dit zou ook tot biologische opbouw van stoffen kunnen leiden. Nummer drie verwijst naar de aminozuren aangetroffen in meteorieten die vanuit de ruimte op aarde terechtkomen. Voorlopig is het nog een groot raadsel, het ontstaan van leven op aarde.
De proeven van Urey en Miller gingen uit van een foutieve oeratmosfeer, waardoor het experiment aan waarde inboette. Het leven is onvoorstelbaar complex, dat is een vaststaand gegeven.
 
 
Bacteriën zijn bijna twee miljard jaar de enige levensvorm op aarde geweest. Ze leefden in een zuurstofloze wereld.
Ook de bacteriën veranderden en diversifieërden in talrijke vormen. Eigenlijk zijn het de grote overwinnaars van het leven. Nergens is de onderlinge verscheidenheid tussen verwante levensvormen groter dan bij de bacteriën. Ook nu nog vormen ze de grootste massa van leven.
Totdat cyanobacteriën hun werk verrichtten door via fotosynthese vrije zuurstof te vormen hadden de anaërobe bacteriën het rijk voor zich alleen op aarde. Later zouden ze alleen onder de grond en in de darmen van o.a. de mens nog weelderig tieren.
Archaea vormen weer een aparte groep. Lang werden ze beschouwd als bacteriën totdat C.Woese daar verandering in bracht. Vanaf toen bacteria, archaea en de eukaryoot.
 
Archaea of extremofielen, leven zoals de naam al zegt onder extreme omstandigheden. Grote hitte, boven de honderd graden, extreme koude, zwavelhoudend, extreme zure omstandigheden. Het zijn voor hen paradijzen. De archaea is nauwer met ons verwant dan de bacterie, volgens de opvattingen van Woese.
De dichtere band tussen archaea en eucaryota zit hem in ribosomale werking, die meer overeenkomsten hebben.
 
Met de komst van de cyanobacteriën wordt via fotosynthese zuurstof vrijgemaakt. Ijzer opgelost in water gaat een extra verbinding aan met de vrijgekomen zuurstof. Hierdoor wordt het ijzer onoplosbaar in water en zinkt het naar de bodem. Vooral in diepere zeedelen zal ijzer zich opstapelen en hierdoor ontstaan er zware paketten waardoor de zeebodem dieper zal inzakken. Weer zal daar meer ijzer afgezet worden. Tijdens perioden met minder zuurstofaanmaak zullen deze paketten bedekt worden met bezinksel van allerlei afkomst waardoor er gelaagde structuren zullen ontstaan. Waarom er na de eerste(?) sneeuwbalaarde een grote zuurstofdip ontstond is mij niet bekend, maar vermoedelijk zal het massaal afsterven van de cyanobacteriën door de ijskapbedekking hier de oorzaak van zijn. Deze bovenvermelde sneeuwbalaarde zou meer dan twee miljard jaar geleden aanwezig geweest zijn. De laatste en meer bekende sneeuwbalaarde van 640 miljoen jaar geleden heeft zo te zien geen invloed gehad op het zuurstofgehalte in de atmosfeer.
Stromatolieten zijn gelaagde structuren van cyanobacteriën, blauwalgen. Ze kwamen voor in ondiepe zeeën waardoor deze zuurstofrijk werden en er grote ijzerafzettingen plaatsvonden. De oceanen kenden weinig diepe stromingen waardoor dezen lange tijd zuurstofarm(loos) bleven. Uiteindelijk hebben we aan deze, voor ons zeer giftige, blauwalgstructuren te danken dat de atmosfeer steeds meer zuurstof begon te bevatten. Stromatolieten bestaan nog in zeer zoute zeedelen, o.a. Australië.
Gelaagd ijzererts in Michigan, gevormd door het vrijkomen van zuurstof in ondiepe zeeën. Deze lagen kunnen kilometers diep zijn, doordat het gewicht van het afgezette ijzer de aardkorst deed doorbuigen. De autoindustrie in Detroit zou daar wel eens het gevolg van kunnen zijn. Dit verschijnsel van ijzerafzetting kwam niet meer voor na twee miljard jaar geleden.
Doorsnede van stromatoliet. Let op gelaagdheid.
Vier miljard jaar geleden was de zon 500 miljoen jaar oud, een jonge ster dus. Typisch aan deze sterren is de energierijke straling in korte golflengtes. Langere golflengtes stralen warmer. Dat de prille aarde niet veranderde in een ijsbal is te danken aan het hoge percentage aan CO2 waardoor de aarde niet te sterk afkoelde. De meest rechts afgebeelde zon geeft de huidige toestand weer.
De onderste lijn geeft aan dat de aanwezigheid van zonnevlekken, bovenste lijn, die een lagere oppervlakte temperatuur aanduiden, synoniem zijn aan grote zonneuitbarstingen met veel meer energie uitstraling.
Deze foto is van het marsoppervlak. Ook het aardoppervlak heeft er 3,5 miljard jaar zo uitgezien. Totdat tijdens het Devoon de eerste planten op aarde verschenen.
Het Précambrium neemt het leeuwendeel van de tijdsduur van de aarde op. Toch wordt het vaak als leeg en onbeduidend, zoals hierboven, weergegeven. Het verre verleden heeft veel sporen uitgewist en daarom is het zo moeilijk bepaalde gegevens te achterhalen. Toch zijn een aantal geheimen aan de tijd ontfutseld.
 
 
Toen er zuurstof vrijkwam en het zeewater en de atmosfeer een voldoende hoeveelheid zuurstof bevatte ontstonden, door aanpassing aan leefmilieu, aërobe bacteriën. De anaëroben moesten hun toevlucht zoeken tot zuurstofloze milieu’s. Twee miljard jaar geleden was dit proces afgerond. Elf juli 15 uur.
Typisch beeld van toenmalige ondiepe zeeën. Doordat deze stromatolieten zoveel zuurstof gevormd hebben, kon er voor het eerst een ozonlaag ontstaan. De agressieve straling van de zon werd hierdoor afgebroken zodat het leven weer meer kansen kreeg.
 
De cel zonder celkern wordt de prokaryote cel genoemd. Bacteriën zijn het voorbeeld ervan. Toch moet men ze niet als iets simpels beschouwen. Hun verscheidenheid op allerlei gebied is veel groter dan de verscheidenheid aan de eukaryoten (planten dieren ééncelligen).
Mitochondriën hebben waarschijnlijk hun oorsprong als aërobe bacterie. Ergens in het verre verleden zijn ze waarschijnlijk in symbiose gaan leven met andere ééncelligen. Ze vormen nu een onontbeerlijk onderdeel van het cytoplasma van de eukaryote cel.
 
 
De eukaryote cel is zeer complex. Het genetisch materiaal zit opgeslagen in de celkern. Toch zit een groot deel van het DNA buiten de celkern, nl. in de mitochondriën. Zij hebben hun eigen DNA dat altijd langs de vrouwelijke ouder (bij de mens moeder) wordt doorgegeven. Het mitochondriaal DNA. Hier kan ook een afstammingslijn via de vrouwelijke kant vele duizenden jaar terug gevolgd worden. Bryan Sykes heeft hierover een interessant boek geschreven. “De Zeven Dochters Van Eva”, dit is een aanrader. De mitochondriën zijn de energie leveranciers van onze cellen.
 
Zowel de dierlijke eukaryote cel als de plantaardige zijn zeer laat gesplitst. Voorheen was er geen onderscheid. Het chloroplast was evenals de mitochondrie een in symbiose levende bacterie, die later een belangrijk onderdeel van de plantencel geworden is. Destijds waren de voorouders van een eikenboom dezelfde als onze voorouders. Dus plas niet teveel tegen een boom, we zijn tenslotte verre familie.
 
 
Zover bekend de globale curve van het klimaat op aarde gedurende de lange geschiedenis. De eerste diepe dalen links verwijzen naar de sneeuwbalaarde waarover nog veel discussie is. Wel kende de aarde destijds nooit geziene ijskappen, tot of bijna tot de evenaar.
Deze afbeelding geeft de ligging aan van de continenten 1,1miljard jaar geleden (1 oktober 16 uur). Toen voegden grote werelddelen zich samen tot het super-continent Rodinia. Laurasia, tegen de evenaar gelegen bestond uit Noord-Amerika en delen van Azië. Toch zijn er wel een aantal onzerheden in verband met de lange tijd dat het geleden is. Rodinia viel 750 miljoen jaar geleden uiteen (12 november 2uur).
Tijdens de sneeuwbalaarde zouden de continenten er ongeveer zo bijgelegen hebben. Bemerk West en Oost Avalonia die nog gescheiden van elkaar lagen. Oost Avalonia zou later de Benelux landen bevatten.
 
Tijdens het uiteenvallen van Rodinia trad er wereldwijd een enorme afkoeling op. De ijskappen zouden zich tot bij de evenaar uitgebreid hebben. De oceanen zouden tot 1000 meter diep bevroren zijn geweest. Andere meningen zijn ietsje milder, maar de ijsbedekking moet buiten alle proporties zijn geweest. Oorzaak, afname CO2 in de atmosfeer behoort tot de mogelijkheden. Vermoedelijk zijn er twee “topperiodes” geweest. Deze ijsbedekking duurde van 750-635 miljoen jaar geleden (12november 2uur–13 november 6uur).
Was de sneeuwbalaarde de aanzet tot complexere leef gemeenschappen? Tijdens het Ediacarium 640–540 miljoen jaar geleden (3november 17uur–11november 19uur) verschenen zeer vreemde wezens op aarde. Zonder vaste bestanddelen, veelal ter plaatse aan de grond verankerd of zwevend in het water. Het was een totaal onbekende wereld waar nog steeds veel vraagtekens over zijn.
 
De eerste Ediacara (fauna?) werd aangetroffen in de Ediacara Hills, Australië 650 km. ten noorden van Adelaide, waaraan ze hun naam te danken hebben.
Er was een grote verscheidenheid aan vormen en soorten. Tijdens het Cambrium waren ze verdwenen. Oorzaak???
Later zijn ze op vele plaatsen over de hele aarde aangetroffen.
 
 
 
 
 
Mooie duidelijke afdrukken van Ediacara fossielen. Omdat ze geen vaste bestanddelen hadden, konden ze slechts onder uitzonderlijke omstandigheden fossieleren.
Een zuurstofloze afdekking onder een mat blauwwieren (cyanobacteriën) zou tot de mogelijkheid kunnen behoren.
Tijdens het Ediacarium zou er mogelijk nog een supercontinent bestaan hebben. Er zijn echter twijfels hierover.
 
Een berm in Essen 2012. Groetjes.
A verge in Essen 2012. Greetings
 
We zijn aangeland bij de grens van het Pré-Cambrium 574 miljoen jaar geleden (9 november 14:56 uur). Bij bovenstaande afbeelding ligt de grens op 550 miljoen jaar geleden. Dit heeft niets te maken met foutieve tijdsbepalingen maar meer met het interpreteren van bepaalde gebeurtenissen waardoor de scheiding gemaakt wordt. Dit zult U nog wel vaker tegenkomen. Ieder rood omrande tijdsduur wordt in onderstaande balk duidelijker uitgewerkt weergegeven. Probeer begrip te krijgen van de enorme tijdsduur die voorafgegaan is om uiteindelijk de mens op het presenteerblaadje te krijgen. Kennis van de natuur hebben is niet saai en zeker geen tijdsverlies om het tot je door te laten dringen.  Gegroet
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Leave a comment »

Perm

 

Het Perm is de laatste periode van het era Paleozoïcum.

Het Perm begon 288 miljoen jaar geleden (5 december 17:16 uur) en eindigde 247 miljoen jaar geleden (9 december 11:4 uur ).

Tijdens het Onder-Perm lagen de continenten aaneengesloten vanaf de zuidpool tot bijna de noordpool. Het zuidpool gebied lag bedekt door een enorme ijskap. Centraal Pangea bestond uit grote woestijnen. De landen gelegen aan de kusten kenden een weelderige groei. Delen van het latere China lagen als enige gebieden als grote eilanden ten noorden en zuiden van de evenaar.
Pelycosauriërs waren vroege bewoners en kenmerkend voor het Onder-Perm. Er was een grote verscheidenheid aan soorten. Ze behoorden tot de synapsiden met één slaapvenster. Uiteindelijk zouden hieruit veel later de zoogdieren ontstaan.
Sommige pelicosauriërs bezaten een soort “rugzeil”, waarschijnlijk werd dat benut om het bloed snel op te laten warmen, zodat de bezitters ervan snel actief konden worden.
 

Evolutie

Tijdens het Perm was er een duidelijke lijn ontstaan, die door een pakket van aanpassingen en ontwikkelingen, tot de latere zoogdieren zou leiden.
Tijdens het Carboon was er een splitsing ontstaan onder de reptielen. De schedels hadden veranderingen ondergaan in verband met de aanhechting van de kaakspieren. Door slaapopeningen konden hechtere verbindingen ontstaan waardoor de bijtkracht vergroot kon worden. A is kenmerkend voor de anapside schedel. De schildpadden zijn nog de enige vertegenwoordigers van de anapsiden. B is kenmerkend voor de synapside schedel. De zoogdieren zijn hieruit geëvolueerd. C is kenmerkend voor de diapside schedel. Reptielen en vogels zijn de talrijke huidige vertegenwoordigers.
Tijdens het Perm hebben belangrijke evolutionaire veranderingen plaatsgevonden. Gedurende het Onder-Perm is het synapside slaapvenster van de pelycosauriërs veranderd van vorm. Het synapside slaapvenster van de therapsiden is groter geworden. Later zal het bij de zoogdieren nog groter worden.
Ook de onderkaak is sterk geëvolueerd. Van onder naar boven links, onder paars Carboon, daarboven blauw Perm, weer daarboven groen Trias en bovenaan oranje Jura. De onderkaak is uit verscheidene onderdelen veranderd in één vast geheel. De steeds kleiner wordende onderkaak botjes zijn onze gehoorbotjes geworden.
 
Links, het gehoorbeen van reptielen. Rechts de gehoorbeentjes van de zoogdieren.
Bemerk de anapside “sprong”van de schildpadden. Juist de “basisveranderingen” maken het Perm zo interessant.
Vanuit de orde van Therapsiden zouden alleen vanuit de cynodonten de zoogdieren evolueren. De resterende Therapsiden zouden alleen als fossiel nog vertegenwoordigd zijn.
Op weg om zoogdier te worden.
Doordat de poten opzij van het lichaam stonden was een waggelende gang kenmerkend voor de meeste tetrapoten (vier potigen). Omdat ook het middenrif nog ontbrak was de ademhaling zeker niet optimaal. Bij een aantal soorten waren de achterpoten al meer onder het lichaam geplaatst.
Ma, pa jullie moeten het weten, ik ben een zoogdier. Een beetje voorbarig, maar hoop doet leven.
Het belang van het Perm als startperiode van belangrijke ontwikkelingen is overduidelijk.

Kraakbeenvissen en beenvissen.

Hybodus was een haai en behoorde dus tot de kraakbeenvissen. De soort leefde vanaf Laat-Perm tot Vroeg-Krijt. Lengte tot 2 meter.
Leven tijdens Perm.
Xenacanthus was een zoetwaterhaai die van Laat-Devoon tot Midden-Trias leefde. Lengte 75 centimeter.
Acanthodes. De acanthodes behoorde tot de stekelhaaien. Stekelhaaien zijn niet verwant aan haaien. Zij ontstonden tijdens het Vroeg-Siluur, lang voor de haaien. De acanthodes was een van de laatste stekelhaaien en stierf in het Vroeg-Perm uit. De laatste stekelhaaien hadden veel minder stekels dan de eerste. Zij hadden nog een skelet van kraakbeen en stierven uit met de komst van de eerste beenvissen. Het waren zoetwatervissen. Lengte 30 cm.
Platysomus. Deze vis verscheen tijdens het Vroeg-Carboon en verdween in het Laat-Perm. Het dier behoorde tot de beenvissen en tevens tot de straalvinnigen. Ze leefden zowel in zoet als zout water. Lengte 18 centimeter. De vroege beenvissen hadden nog geen zwemblaas maar luchtzakken die nog verbonden waren met de keel.
Fossiele platysomus. Doordat het kraakbeen door been vervangen was fossieleerden dezen beter.
Leven in de prille Zechsteinzee toen deze nog leefbaar was.
Ammonieten waren inktvissen met een harde schaal, ze overleefden het Perm maar stierven bij overgang Krijt-Trias uit. Nautilusschelpen lijken er erg veel op.
 
Grote delen van Noord-Europa waren tijdens het Perm bedekt door de Zechstein-Zee. Door afsluiting en uitdamping werd deze steeds zouter en ontstonden er veel evaporieten. De zoutwinning in Noord-Nederland dankt hier het bestaan van. Ook werden nog andere kostbare mineralen afgezet, die in beperkte mate gewonnen worden.
Evaporieten in Zechsteinzee.
Rugosa koralen tijdens het Perm, ze overleefden het Perm niet.
Ook de tabulate koralen overleefden het Perm niet.
 
Een van de bewijzen dat continenten met elkaar verbonden waren ligt in het feit dat fossielen van planten of dieren, die nooit oceanen of grote zeeën zouden kunnen hebben oversteken op een aantal continenten aanwezig waren. Oké kan U beweren, maar op de Hawaii-Eilanden zijn toch vogels en planten aangetroffen. Inderdaad, maar bepaalde zaden kunnen met de zeestromingen meegevoerd worden en vogels door harde winden eveneens. Toch zijn er geen zoogdieren of grote amfibieën aangetroffen. Zoetwatervissen of zoetwaterreptielen kennen dezelfde beperkingen. 
 
De mesosaurus was een reptiel dat weer volledig terug aangepast was aan het leven in water, let wel zoetwater. Lengte 1 meter. Het kon zich niet meer over land verplaatsen, grote zoutwateroppervlakten vormden onneembare barrières.
 
 
 

Pelycosauriërs.

Pelycosauriërs behoren tot de onderklasse synapsida. Hieruit zouden later de zoogdieren ontstaan. Ze worden dan ook wel zoogdierachtige reptielen genoemd. Hun oorsprong lag in het Laat-Carboon en de eersten waren kleine exemplaren.

De pelycosauriërs werden onderverdeeld in verscheidene families zoals de Ophiacodontidae, de Varanopseidae, de Sphenacodontidae, de Edaphosauridae en de Caseidae.
Ze leefden allen tijdens het Vroeg-Perm.
 
288 miljoen jaar geleden (5 december 17:17 uur)–270 miljoen jaar geleden (7 december 8 uur).
 
Ophiacodon leefde in het Vroeg-Perm 288 miljoen jaar geleden (5december 17:17 uur)-270 miljoen jaar geleden (7december 8uur) , ze konden tot 3,5meter lang worden. Ze behoorden binnen de pelycosauriërs tot de familie Ophiacodontidae.
 
Twee afbeeldingen van Ophiacodon, een carnivore pelycosauriër. Er zijn een zestal soorten van bekend. Lengte 3-3,6 meter. 
Sphenacodon. Zijn gebit bevatte dolkvormige snijtanden, grote hoektanden en kleine maaltanden. Het waren grote, vleesetende landdieren met het eerste juist aangepaste gebit.
Ohiacodon.
Ophiacomorphia kenden een grote verscheidenheid.
 Varanosaurus was een 1,5 meter lange carnivoor en behoorde tot de familie Varanopseidae. Onderaan afbeelding twee Casea’s.
Cesea was een vrij kleine pelycosauriër, tot 1,2 meter, die tot de familie Caseida behoorde. Het waren herbivoren.
 
 
Sphenacodon, een grote pelycosauriër, die tot 3 meter lang kon worden, met het eerste goed aangepast gebit, dolkvormige snijtanden, grote hoektanden en kleine maaltanden maakten van hem een geduchte predator. Ze leefden eveneens tijdens het Vroeg-Perm en behoorden tot de familie Sphenacodontidae.
 
Tot dezelfde familie als voorgaande Sphenacodon behorende Dimetrodon was een carnivore plycosauriër. Deze wordt zeer vaak afgebeeld of als speelgoed aangeboden samen met dinosauriërs. Hierin schuilt het gevaar dat ze voor verwanten en, of tijdgenoten ervan worden ervaren. Het zijn geen verwanten van de dinosauriërs en leefden veel vroeger, het zijn zoogdierachtige reptielen.
 
De Edaphosaurus behoort tot de familie Edaphosauridae. Ze hebben evenals de daarboven afgebeelde Dimetrodon een rugzeil. Waarschijnlijk diende dat om het bloed snel op te kunnen warmen zodat ze snel actief konden zijn. Edaphosaurus was een herbivore pelycosauriër en kon tot 3 meter lang worden.
Ophiacomorfia, aardbewoners tijdens het Onder-Perm.

 

Va

Therapsiden.

De Therapsiden waren hoogontwikkelde reptielen met synapside schedelbouw. Het waren de afstammelingen van  de carnivore sphenacodonten en de directe voorouders van de zoogdieren.
De orde Therapsiden kenden verscheiden onderordes zoals de Dinocephaliërs , de Gorgonopsides , de Dicynodonten, de Therocephaliërs en de Cynodonten.
 
Moschops, een Dinocephaliër die 5 meter lang kon worden. Leefde tijdens Laat-Perm 258 miljoen jaar geleden (8 december 10:59 uur) in de Karroo Zuid-Afrika. Het was een herbivoor. Zijn zeer uitgesproken dikke schedel zou nuttig zijn om zijn leiderschap met kopstoten te kunnen bevestigen. De voorpoten staan nog sterk uiteen in tegenstelling tot de achterpoten.
 
Moschops met op achtergrond Pareiasauriërs.
Moschops, een zwaargepantserde bewoner van Pangea.
Anteosaurus, een tot de onderorde Dinocephaliër behorende Therapside. Het was een tijdgenoot van de Moschops en leefde eveneens in de Karroo.
Estemmenosuchus, een dinocephaliër die 250 miljoen jaar geleden (9 december 8:35uur) leefde in Rusland. Een gorgonopside Inostrancevia aast op een maaltje.
Een tot de onderorde Gorgonopsia behorende Inostrancevia heeft een jonge Pareiasauriër gedood.
Lycaenops een Gorgonopside met een buitgemaakte prooi.
Een tot de onderorde Therocephaliërs behorende Euchambersia, met zijn een tot de onderorde Dicynodotia behorende prooi.
Tot de Therocephaliërs behorende Pristerognathus werden ongeveer even groot als een gemiddelde hond.
 
Pareiasauriërs, een doodlopende weg.
De Pareiasauriërs hadden een anapside schedel, dus zonder slaapvensters. Het waren destijds de grootsten, tot 3 meter, van de primitieve reptielen. Hun schedel toonde vaak vreemde uitstekels waardoor ze goed herkenbaar zijn als leden van de familie Pareiasauridae. 
Ze ontstonden tijdens het Midden-Perm 268 miljoen jaar geleden ( 7 december 13 uur) en verdwenen voor altijd tijdens de super-uitsterving aan het einde Perm 247 miljoen jaar geleden (9 december 11:04 uur).
 
Pareiasaurus lengte 2,5 meter. Herbivoor.

 

Bradysaurus, evenals voorgaande een herbivoor die 2,5 meter lang kon worden.
Proburnetia
 
 
Elginia kon tot 60 cm. lang worden.
 
 
 
Jeugdige interesse voor schedel van pareiasauriër.
Amfibiën
Orde Temnospondyli
De Temnospondyli ontwikkelden zich in het Vroeg-Carboon. Sommigen ontwikkelden zich tot grote landvormen, maar na het verschijnen van de zoogdierachtige reptielen trokken ze zich in de moerassen terug.
De Temnospondyli leefden tijdens het hele Perm 288 miljoen jaar geleden (5 december 17:17 uur)–247 miljoen jaar geleden (9 december 11:04 uur).
Eryops
Eryops
 
Eryops
Cacops
Cacops
Lyddekerina

 

Bomen en planten.

Het Carboon was kenmerkend vanwege de steenkoolvorming, begunstigd door de ligging rond de evenaar van het huidige Europa. Een vochtig klimaat resulteerde in talrijke moerassen. Tijdens het Vroeg-Perm werd het klimaat droger hoewel er in  mindere mate nog steenkoolvorming optrad. In Duitsland, Thüringen, en nog enkele andere plaatsen wordt nog steenkool, gevormd tijdens Vroeg-Perm aangetroffen. Omdat er, door klimaatverandering, steeds meer woestijnvorming optrad had dit ook gevolgen voor de ontwikkeling van de flora. Voor de liefhebber een interessante website 
 
http://www.fossieleplanten.nl/
Landschap Vroeg-Perm.
De ginkgo verscheen op aarde tijdens het Perm. Met het droger worden van het klimaat verdwenen de steenkoolvormende planten van het Carboon en Vroeg-Perm. Er is nog maar één soort over van de talrijke soorten die ooit massaal de aarde domiceerden. 
Fossiel ginkgo blad.
Blad glossopteris.
 
De glossopteris behoorde tot de zaadvarens. Ze konden de de grootte van een kleine boom bereiken. Glossopteris kwamen voort op het zuidelijk halfrond en vormden een bewijs van verbondenheid van destijdse werelddelen.
Peltatek een zaadvaren uit het Perm.
Bos tijdens Perm.
Pecopteris, een echte varen.
 
 

Uitsterven.

Nog nooit heeft het leven zo onder druk gestaan als tijdens de overgang van Perm naar Trias 250 miljoen jaar geleden. Uitzonderlijke gebeurtenissen moeten aan de basis hiervan gelegen hebben. Er zijn nog talrijke vraagtekens.
Tot op heden worden vijf uitstervingsperioden als de Grote vijfbeschouwd.  De laatste 10.000 jaren zouden weleens tot de zesde gerekend kunnen worden.
 
De overgang van het Perm naar het Trias kende de zwaarste periode van uitsterven ooit. Talrijke vormen van leven verdwenen voor altijd.
Meer dan 70% van alle soorten op het vasteland stierf uit, en de soorten aan zeeleven verdwenen met ruim 95%. Bronnen kunnen wel een paar % verschillen van elkaar. 
Milleretta, Acleistorhinus, Lantanosuchidae, Nyctiphruretia, Pareiasauria stierven uit eind Perm.
Milleretta. De milleretta was een parareptilla en kende maar een soort. Het dier werd tot 60 cm. lang en leefde van insecten. De schedel geleek wat op die van een schildpad. Uitgestorven eind Perm.
Acleistorhinus stierf uit in het Vroeg-Perm.
De trilobieten waren door slechts één geslacht vertegenwoordigd tijdens het Perm. De gebeurtenissen Boven-Devoon hadden een ware ravage aangericht onder de trilobieten. Tijdens de massa uitsterving Eind-Perm verdwenen de laatsten voor altijd van de aardbodem.
Proetida, de laatste van de trilobieten haalde het Trias niet. Ontstaan in het Cambrium, verdwenen tijdens het Perm.
Ongeveer 250 miljoen jaar geleden barstte een supervulkaan uit in het huidige Siberië gelegen bij de huidige stad Norilsk. Het was geen eenmalige uitbarsting maar een lang periodieke en uitte zich als spleetvulkanisme. Uit lange spleten in het aardoppervlak vloeiden enorme massa’s dun basisch lava die enorme gebieden bedekten. Door het periodieke karakter van de uitvloeïngen ontstonden er gelaagde structuren. Deze gebeurtenissen moeten een tijdsbestek van om en nabij de miljoen jaar bedraagd hebben.
 
Mantelpluim vulkanisme zoals tegenwoordig nog bij de Hawaii-eilanden plaats vindt. Destijds bij de vorming van de Siberische traps was de hoeveelheid opstijgend magma nog veel groter. Waarschijnlijk lag de bron van de pluimen op de grens van buitenkern en mantel. Dat door de massale uitstoot van gassen het wereldklimaat veranderde wordt algemeen aangenomen, maar toch blijven er altijd nog veel vraagtekens over.
De bron van het spleetvulkanisme moet in de buurt van de stad Norilsk gelegen hebben. Doordat het gebied zo rijk is aan belangrijke delfstoffen als gevolg van het vulkanisme, is hier veel industrie. Norilsk is hierdoor een zeer zwaar vervuilde stad.
Het gebied dat aanvankelijk bedekt werd door de basaltvloeïngen had een oppervlakte van 7 miljoen vierkante kilometer. Door erosie is daar nu 2 miljoen vierkante kilometer van overgebleven.
Huidig landschap in Siberië gevormd door gebeurtenissen die 250 miljoen jaar geleden plaats vonden. 
 
Vanaf het Midden-Perm warmde het wereld klimaat flink op. De oorzaak is waarschijnlijk de toename van het broeikasgas methaan in de atmosfeer.
 
Het vrijkomen van grote hoeveelheden methaan, lange tijd opgeslagen als methaan hydraten in clathraat constructies, in de atmosfeer wordt algemeen beschouwd als zijnde de oorzaak van de grote klimaatverandering tijdens het Perm. 
Ook tegenwoordig liggen nog enorme hoeveelheden methaan opgeslagen in onderzeese hydraten. K. Kvenholden schat de hoeveelheid koolstof opgeslagen als methaan op meer dan 15.000 gigaton. Een gigaton is een miljard ton. Dat is driemaal meer dan de totale voorraden fossiele brandstof op aarde, ong. 5000 gigaton koolstof. Bron, De geschiedenis van het Leven 6c, door J.F.Geys.
Bij een druk tussen de 50 en 300 bar en een temperatuur niet hoger dan 6 graden kan de structuur van watermoleculen een “vierde aggregatietoestand” aannemen. Een veel ijlere kristalstructuur, clathraat, waarbij de watermoleculen in een twaalfvlak gerangschikt zijn. In een dergelijke structuur kunnen andere moleculen opgesloten zitten. Elke kubieke meter methaan-hydraat kan 164 kubieke meter methaangas bevatten.
Voorbeeld van vrijkomen van zeer ontbrandbaar methaan uit de moerassen van de toendra’s. Onder de permafrost liggen grote hoeveelheden methaan opgeslagen die langzaam vrijkomen.
Omdat de continenten vrijwel verzameld waren tot één geheel, bestond er eigenlijk een grote wereldomvattende oceaan, de Panthallasic-Oceaan. Door gebrek aan de oceaanruggen, die tegenwoordig een grote massa oceaanwater vervangen, stond het water in de oceanen op een laag peil. Hierdoor waren er weinig ondiepe zeeën, die het meest rijk zijn aan allerlei vormen van zeeleven. Doordat deze zeeën bovendien nog te kampen kregen met gebrek aan zuurstof, oorzaak de mogelijke vulkanische activiteiten in Siberië (?), trad er veel sterfte op onder de daar aanwezige levensvormen. 
Doordat de meeste continentale gebieden één grote aaneengesloten oppervlak vormden ontstonden er in de centrale gebieden grote uitgestrekte woestijnen. Dat hier het soortenaanbod beperkter is, is een logisch gevolg hiervan. De meeste levensvormen werden aangetroffen in de randgebieden relatief dicht aan de kusten gelegen.
De Wilkes Land krater, tweemaal zo groot als de Chicxulub krater, wordt ook wel beschouwd als verantwoordelijk voor de grootste massale uitsterving ooit op de overgang van Perm naar Trias.
De pareiasauriërs verdwenen voor altijd van de aardbodem. Wat of welke is of zijn de juiste oorzaak, oorzaken? Er werd en wordt nog veel over gediscuteerd. Is het eigenlijk belangrijk? Dat er talrijke levensvormen op aarde aanwezig zijn, dat deze evolutionair aan veranderingen onderhevig zijn, dat de aarde totaal geen rekenschap heeft over de aanwezige families, geslachten of soorten. Dat de natuur een rechter is die de doodstraf niet schuwt. Dat er slechts één soort op aarde is die hierover kan redeneren, de mogelijkheden tot zich heeft om via het verleden naar het heden een mogelijk beeld naar de toekomst te vormen, als deze zich daarvoor wilt inspannen of op zijn minst ervoor open wilt stellen. Misschien zijn onze hersenen nog te weinig ontwikkeld en moet de evolutie nog een tandje bijsteken, moet de mogelijkheid tot empathie voelen toegankelijker worden. Voorlopig heeft de neiging tot narcisme, de jacht naar winstbejag op korte termijn, de indeling naar groepsbelang, nationalistische neigingen die gedurende de geschiedenis al zoveel leed gebracht hebben, de overhand. Misschien kan kennis en respect het tij doen keren? Misschien kunnen dan talrijke soorten, die nu nog onnodig dreigen uit te sterven gered worden, want eens uitgestorven blijft uitgestorven. Gegroet.
Bescherming van vlinders en bijen. Protecting butterflys and bees by managing verges in Essen, Belgium.
Grandfather and granddaughter enjoying the wild flowers. Greetings from Essen, Belgium.

 

 

 

 

 
 
 

Comments (1) »